Święty Antoni nasz Orędownik u Boga

W odległości od Wenecji ok. 40 km w kierunku Ferrary i Bolonii leży miasto Padwa, liczące dzisiaj ponad 200 000 mieszkańców. Miasto stare, pamiętające najazd Galów (226-225 p.n.e.), zdobyte przez Rzymian (183-181), a potem wielokroć zmieniające władców. Tutaj około roku 50 przed Chrystusem urodził się słynny historyk rzymski, Tytus Liwiusz. Chrześcijaństwo dotarło tu wcześnie, skoro już w wieku III była w Padwie stolica biskupia. Z roku 304 pochodzą pierwsi męczennicy padewscy: św. Justyna i św. Daniel. W roku 1222 powstał tu jeden z najdawniejszych i najznakomitszych uniwersytetów świata. Można w jego murach oglądać portrety najznakomitszych uczonych, którzy tu studiowali lub wykładali. Padwa dała Kościołowi kilkunastu świętych i błogosławionych, ale największą dumą miasta jest il Santo, czyli św. Antoni. Bazylika jemu poświęcona, jego grób i relikwiarz z zachowanym dotąd cudownie nienaruszonym językiem Świętego, przyciągają niby magnes rzesze jego wielbicieli z całego świata. Bo też nie ma w Kościele drugiego Świętego, który by cieszył się tak wielką popularnością wśród wiernych jak św. Antoni Padewski. We wszystkich niemal zakątkach świata można znaleźć jego kościoły, kaplice, ołtarze czy bodaj wizerunki.
13 czerwca 2013|