Może Jezus szuka właśnie Ciebie – Franciszkański nabór w roku beatyfikacji

W roku beatyfikacji polskich męczenników z Peru – o. Zbigniewa i o. Michała przyjmujemy do naszego zakonu młodzież męską zainteresowaną życiem franciszkańskim. Powołanie można realizować na drodze życia kapłańskiego oraz posługi brata zakonnego w klasztorach na terenie Polski, a także w wielu placówkach zagranicznych i misyjnych. Przyjmujemy kandydatów po maturze (również tych, który ukończyli studia wyższe) i z wykształceniem zawodowym. Powołanie do kapłaństwa oraz życia zakonnego — jak przypomina nam Ojciec Święty – jest jednocześnie darem i tajemnicą. Jest ono najpierw darem. Nikt z ludzi nie może przypisywać sobie prawa do bycia kapłanem. Kapłaństwo nie jest jednym z praw obywatelskich, które z natury przysługują człowiekowi. Jest ono niezwykłym darem Bożej miłości. Jest Bożym pomysłem. Jest wyrazem troski Boga o człowieka. Jest owocem Bożej łaski. Kapłaństwo jest jednocześnie tajemnicą. Jest tajemnicą spotkania dwóch wolności: wolności Boga, który powołuje oraz wolności człowieka, który odpowiada na to powołanie. Często sam powołany nie jest w stanie do końca wytłumaczyć nawet samemu sobie, jak to się stało, ze odkrył on i zrealizował powołanie do kapłaństwa lub do zycia zakonnego. Koniecznym warunkiem realizacji odkrytego powołania, jest osobista przyjaźń z Chrystusem. Ten chłopiec czy dorastający nastolatek, który nie jest zaprzyjaźniony z Chrystusem, nie jest w stanie usłyszeć głosu powołania i nie może zrealizować zamysłu, który Bóg ma wobec niego. Chrystus jest Tym, który powołuje, a Jego glos można usłyszeć tylko w bezpośrednim spotkaniu ze Zbawicielem. Nikt poza Chrystusem nie może nam objawić naszego powołania. Co jednak oznacza stwierdzenie, że ktoś przeżywa osobistą przyjaźń z Chrystusem i że się z Nim spotyka? Oznacza to najpierw, że dany chłopiec doświadcza, iż jest przez Chrystusa kochany miłością wierną, nieodwołalną i zbawiającą.
9 lipca 2015|