Zbawczy sens cierpienia – XXIII Światowy dzień chorego

11. lutego w środę obchodzimy wspomnienie liturgiczne Najświętszej Maryi Panny z Lourdes. Tego dnia także obchodzimy Światowy Dzień Chorego, który ustanowił Jan Paweł II 13 maja 1992 roku we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Fatimy, ale jego obchody wyznaczył na 11 lutego. Co roku jest on obchodzony na poziomie diecezjalnym, natomiast co trzy lata w wymiarze ogólnoświatowym w jednym z sanktuariów maryjnych. W roku 2016 obchody odbędą się w sanktuarium Deir Rafat, położonym między Tel Awiwem a Jerozolimą. Na ten dzień papież Franciszek skierował do wiernych podobnie jak czynili to Jego poprzednicy specjalne orędzie, w którym pisze o konieczności pomocy cierpiącym jako drodze uświęcenia. W ogłoszonym orędziu, którego hasłem są słowa z Księgi Hioba: "Niewidomemu byłem oczami, chromemu służyłem za nogi" papież zwraca uwagę na konieczność mądrości serca, która nie jest abstrakcyjnym owocem teoretycznego rozumowania. To inspirowane przez Ducha Świętego otwarcie się na cierpienia braci i rozpoznanie w nich obrazu Boga. Mądrość serca oznacza służenie braciom – ubogim, którzy potrzebują pomocy, wdowom, sierotom. Niech chrześcijanie także dzisiaj dają świadectwo – nie słowami, lecz życiem zakorzenionym w autentycznej wierze – tego, że są "oczami niewidomego" i "nogami chromego"! Że są blisko chorych potrzebujących stałej opieki, pomocy w umyciu się, ubraniu, jedzeniu – wzywa paież Franciszek. Przyznaje, że ta służba może stać się męcząca i uciążliwa, jeśli przeciąga się w czasie. Dosyć łatwo jest służyć przez kilka dni, ale trudno opiekować się kimś miesiącami, a nawet latami, tym bardziej, gdy nie jest on nawet w stanie podziękować. Ale to właśnie jest "wielka droga uświęcenia". W takich chwilach bowiem "można w sposób szczególny liczyć na bliskość Pana" i jest się "szczególnym wsparciem dla misji Kościoła".
9 lutego 2015|