Cudowny medalik

27 listopada minie 178. rocznica objawienia św. Katarzynie Labouré wizerunku najbardziej znanego medalika, zwanego cudownym. Do jego rozpowszechnienia przyczynił się św. Maksymilian, który przyjął ten medalik jako znak wyróżniający Rycerstwo Niepokalanej. Według św. Maksymiliana noszenie medalika jest zewnętrznym znakiem i przypomnieniem całkowitego oddania się na własność Niepokalanej.  W nocy anioł obudził św. Katarzynę i wprowadził ją do kaplicy. Święta ujrzała Najśw. Maryję Pannę stojącą na kuli ziemskiej, depczącą stopą głowę  węża. W rękach trzymała kulę ziemską, jakby ją chciała ofiarować Panu Bogu. Równocześnie Święta usłyszała głos: "Kula, którą widzisz, przedstawia cały świat i każdą osobę z osobna". Niebawem obraz zmienił się. Matka Boża miała ręce szeroko rozwarte i spuszczone do dołu, a z Jej dłoni wytryskały strumienie promieni. Usłyszała ponownie głos: "Te promienie są symbolem łask, jakie zlewam na osoby, które Mnie o nie proszą".

21 listopada 2009|